Wiersze o Andrzeju Boboli pisali: Wincenty Pol, Władysław Bełza, Tadeusz Fangrat, Maria Górska, Mirosław Paciuszkiewicz, SJ.
Zofia Kossak-Szczucka napisała o Nim opowiadanie: "W puszczy", Święty Andrzej występuje też na kartach jej książki "Suknia Dejaniry".   Jan Dobraczński poświęcił Mu powieść "Mocarz".

Wincenty Pol
Piński apostoł

To piński apostoł ów Andrzej Bobola, Co poszedł na męki z miłości gorącej, I ziarno zbawienia z krwią posiał w te pola, Zbawienia dusz ludzkich żarliwie pragnący. W znak wiary, czystości, dom stary Boboli Szat innych nad białe u siebie nie chował, Dostatków używał tak miernie jak soli, A służąc orężno, kościoły fundował. Więc Pan też tem jego zasługi nagrodził, Że w domu Bobolów mąż Boży się zrodził, Ostatni męczennik w tej Polskiej Koronie, Gdy Waza Kazimierz zasiadał na tronie. I w Pańskiej winnicy jest Andrzej Bobola Tym mężem, co wyszedł ostatni na pola, A Chrystus mu przecie użyczył tej płacy, Choć wyszedł ze wszystkich ostatni do pracy. Stąd, jako Stanisław, jest w sztuki pocięty, I ciało się jego znów zrosło miłośnie... Tak, kiedy Rzym powie, że Andrzej jest święty, To Polska napowrót jak cudem się zrośnie. A naród szczęśliwy i wierny Ojczyźnie Andrzeja Bobolę podejmie kochaniem, I w miejscu męczeństwa pod jego wezwaniem I miasto i kościół podniesie w Pińszczyźnie.

Mirosław Paciuszkiewicz
Święty ze Strachociny

Ogień podłożony złą ręką Tatarzyna Strawił tutaj plebanię proboszcza i księgi Dlatego ciągle pytamy Gdzie się urodziłeś i kiedy Szukamy różnych znaków Twego pochodzenia Nazwa wzgórza argumentem się staje Barokowa chrzcielnica niemym świadkiem chrztu Nadto znaki sam dajesz jak w Pińsku i Wilnie A najważniejszy to kultu wybuch ogromny W ostatnich latach dwudziestego wieku Wędrówka relikwii pielgrzymki z Polski całej Na Bobolówce wielkie zgromadzenia.

Mirosław Paciuszkiewicz
Święty z Janowa Poleskiego

Wybierałeś to miejsce na wyprawy misyjne Dźwigałeś ludzi z różnych form poniżenia Zapłaciłeś za to cenę najwyższą z możliwych Życie swoje dałeś Pomnik z Twoim obrazem na miejscu męczeństwa Miała zastąpić podobizna Newskiego A rocznicę kaźni rocznica bitwy jakiejś W miejscu pojmania dwa krzyże wystawiono Symbole podziału i pojednania Krzyże zniknęły za czasów sowieckich W wolnym dwudziestoleciu Twój kult utrwalano Pół wieku zacierano lecz znowu odżywa.

Mirosław Paciuszkiewicz
Święty z warszawskiego Mokotowa

Do niedawna mówiono o ciele Boboli Dziś to są po prostu "relikwie integralne" Do krypty w Twoim sanktuarium Andrzeju Wędrowały z Pińska lat ponad trzysta Przez wiele miast i krajów przez lądy i morza I choć to są tylko kości ścięgna i skóra Na głowie w miejscach nie oskalpowanych Są skarbem ogromnym w pięknej trumnie ze srebra Zanim ciałem obrosną jak w proroka wizji Już mają ducha promieniującą obecność Patronują w stolicy całemu krajowi Jak radził papież, który Cię świętym ogłosił

Modlitwa Poranna

Już dzień chwalebny jaśnieje I nową radość przynosi, Bo Andrzej oddal swe życie Za zjednoczenie Kościoła. O ciesz się, polska kraino, Że zasłużyłaś na syna, Którego śmierć opromienia Prawdziwej wiary wspólnotę! Przez winę pychy rozdarto Jedyną szatę Chrystusa, Niech krew i miłość Andrzeja Wybłaga jej połączenie. Bo ileż poniósł on trudów, By do jednego Pasterza Zwiedzionych przywieść na powrót I w jednej wierze zachować! Andrzeju, Boży rycerzu, Gdy dziś sławimy hymnami Pamiątkę twego męczeństwa, Oręduj w niebie za nami

 
Tłem jest trawa pochodząca z widoku na Strachocinę wykorzystanego jako tło strony tytułowej.